Yazan: admin | 24 September 2007
Kategoriler: FotoKaçış
2005 Yılında İzmit Fuarında çektiğim, Birazcık PS müdahelesi ile sunduğum bir fotoğrafım…
Bu fotoğrafı çok seviyorum. bana hem özlemlerimi hem de pişmanlıklarımı anlatıyor. Salıncaklar güzel bir kaçış aracı esasen… Bir salıncağa, özellikle böyle uzun zincirli, hızlı olanına bindiğinizde aklınızda ne eş, ne çocuk, ne kira, ne kredi kartı borcu nede kırlaşan saçlarınız yada eskiyen diş proteziniz kalır!
Çektiğim makine öyle aman aman bir şey değil Canon’un Pro1 adında SLR like sınıfı bir makinesi idi. o makineyi çok sevdiğimden mi, o zamanlar fotoğraf çekme hevesimin daha fazla olduğundan mı bilmem, pek çok güzel şey yakalamıştım. Foto Kritik sitesinde “Raven” diye aratırsanız çektiklerime ulaşabilirsiniz. Bu aralar mecburen FK’dan biraz uzak duruyorum çünkü gereksiz tartışmalar var ve ben de kavga gördümmü dayanamam (anneme çekmişim) son olarak FK’da sunduğum zaman altına eklediğim, Saliha Canbay’a ait bir kaç dizeyi de paylaşayım.
Ben büyütüldüm, zorla , istemeden. Yaşadıklarım büyüdü sonra. Yaşanan olaylar büyüdükçe hayallerim küçüldü. Artık karamela, pamukşekeri , uçan balon, salıncak yok hayatımda, hayalleri var onların. Hayal kuracak zamanım bile yok. Akrep yelkovan o kadar hızlı ki, ne ben ne hayallerim yetişebiliyor onların hızına.
Ben büyütüldüm, zorla istemeden. Gökyüzünde uçan, az önce gönderdiğim sabun köpüğüm patladı, yok artık. Hayallerim yok. Huzurum yok. Büyütüldükçe ben aslında tükendim, küçüldüm inadına. Ve şimdi herşeye rağmen daha bir çocuğum ben, daha bir çocuk…
Saliha CANBAY